අලුත් වැස්සක්....

සඳවත සඟවා වෙන නමකින් හිඳ

සුනිල සිතුම් සෙවනැලි ගෙත්තම් කර

මුතුකළ ඔය ඔබේ බ්ලොගය පුරා මම

රහසෙම සැරුවෙමි..................

විනිවිද නුඹේ සිත දැනෙන තුරාවට..

සිතිවිලි සයුරේ රුවල මුදාහැර

දේදුණු අහසේ දෑස පියාගෙන

පාවෙන, ඉගිලෙන ලොවට වෙලා මම

දැන්-තව හිනැහෙමි............

ස්වර තත් වයනට තනුව සොයාගෙන..

සෙනෙහෙ සිහින හැඟුමන් දෝතට ගෙන

සඳ දිය ගඟුලේ මුසුකර තනිවම

මිහිඳුම් අහසේ වළා වියන් අග

රඳවා ඉවසමි.............

ඒ වැසි දහරේ තෙමෙන තුරා නුඹ..

ඔයාගේ හදවතේ ලියපු කවියේ......ලිව්වද.....

තරු පිරි අහසේ සඳ  ඔබ කිව්වම
තරු හිනැහී  ඔච්චම් කල තරහට
අරගෙන හෙමිහිට තරු එක එක මම
ඔය දිගු වරලෙහි ගැසු හැඩ....ලිව්වද


සේපාලිකා මල් අහුරක් අරගෙන
සඳවතුරින් පිණි සිහිල දොවාගෙන
පිණිබිඳු බේරෙන සුවඳැති පෙති මත
සැතපුනු තුරුලේ උණුසුම...... ලිව්වද


ඔය නිල් ඇස් දෙක වහලා අඳුරෙම
උඳුපියලිය කන හාවකු අරගෙන
හැඩ ඔබේ උකුළේ නිදිකර හෙමිහිට
ඇස් දෙක අරින්න කිව්වා.....ලිව්වද

සියක් මoපෙත් සුපුෂ්පිත වී - සුවඳ සීතල රැය නිමෙයි
අදත් සඳකැන් හැඟුම්බර වී - මතක පාකර සිත පෙලයි
පෙළක් සියොතුන් දුකින් නද දී - කොහිද ආදර ඇය අසයි
තවත් කඳුලක් නෙතින් ගිලි හී - සිතුම් සාගර රළ නඟයි

සඳරු රේඛා මවන සේයා -  නිඳන සිත්විල් කල්ඹවයි

සොඳුරු ඡායා සිහින ඈහා - රඟන රැගුමින් සිතපිරෙයි

රුසිරු මායා ලොවක පායා - නැඟෙන හසරැල් අතවනයි

අඳුර පීරා අරුණ ආවා -  රැයම අවසන් නෙතුඇරෙයි

සිහින අවකාශයේ පිරමීඩ..

රත් පැහැයෙන් සැඟව යන
සැඳෑ හිරුගේ
නිහඬ රුව බලා                                                                                      
හදවතින් සිනාසුන..
හුදෙකලා පෙම්වතුන්
පිරමීඩ පාමුල
ඇදවැටී  මිය ගිය ලොවක..
චන්ඩ රැස්‌ පිබිදුවා හිරු
උණු වුනා පාශාණ
ගලා විත් මඳින් මඳ
කැටිවුනා බිඳින් බිඳ..
තිබූ සමතල මුදුන් ඉම
උලක්‌ සේ නිමවුනා
ඔබට මට කිසිදිනෙක
පිරමීඩ අන්තයට
ලඟා විය නොහැකි ලෙස......

මෙතුවක් නොදුටු අනාගත ඇය වෙත..

සුවහස් තිළිණ මල් කලඹක සුවඳ ගෙන
නිදහස් හරිත විල් ගොමුවක පිපුණු මල
සඳරැස් බරිත නිල් අහසක සොඳුරු වුන
සෙනෙහස් හොවන සිත් දහසක පැතුම නුඹ


හද මල විමන සිරකර රැඳි සුසුම ළඟ
නිල් විල් සිහින පසුකර ඉමි සොඳුර මම
රුව ගුණ වරුණ සිහිකර නිති සුවඳ ඔබ
පර තෙර අහස විනිවිද එමි සසර ඉම